زان باد رهگذر
آورده ام خبر
می گویدم که خیز
آن رفته از دیار
تنها طلایه دار

در قامت بهار
آید به سال مار...!

همه می ترسن از آتیش یه جوری

بغیر از آتیش چارشنبه سوری!

گل های قالی ،همیشه شادابند
با انگشت کودکانی که
بهارشان را به ریشه ها

پیوند زده اند...

دیگران،تیرو کمان را برگزیدند
و زنان

رنگین کمان را...

ازمرزشب گذشت
آمد تتن تتن
تا متن بامشاد 
عالی جناب زن
گویم به صد دلیل
گویم به صد زبان
ای نقش بی بدیل
روزت خجسته باد...

 کاریکلماتور

مردم سیل زده،به آغوش زلزله پناه می برند.
آغوش زلزله،برای اجساد بازشد.
برای خواندن افکارش،چراغ را روشن کرد.
گل های کاغذی،باران را تحریم کردند.
با گل کاغذی، نمی توان بهار را گول زد.
گل های مصنوعی ،باران را مسخره می کنند.
زنبور،چشم عسلی ها را بیشتر دوست دارد.
کبوتران نامه بر،بی تمبر به مقصد می رسند.
برای اسب سواری، از اصل پیاده شد.
اقیانوس،انبار آذوقه ماهیان دریاست.
رگبار،حمال آسمان است.