از آن شبی که ماه تحقیر شد
دیگر هیچ پلنگی را 

شوق رسیدن نیست
و پسران عاشق
دختران خیال را
در هیچ برکه ای
 جستجو نمی کنند
مادران
از ترس فرزندانشان
 یائسه می شوند
و دیگر هیچ پنجره ای 
خوشه های پروین را
به تماشا نمی نشیند
ومردان
درخت بید می کارند...!