ای کاش ای کاش
ابرهای سترون
درپس بغضی صدساله
بهم می رسیدند و درهم می پیچیدند و خاک را
بشارتی دوباره می دادند
به غسل باران
ای کاش اینبار
قدقامت درخت
به نیت جام بسته شود
و ساقیان شبکار
به مستی روز دعوت کنند
لب سوختگان بر خاک فتاده را...!
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر