من فقط خواب دیده بودم ،همین...
اولین بار که نقاشی کشیدم،کلاس دوم بودم.
تو نقاشیم پدرم نبود،مادرم لای یه ملافه ی سیاه ایستاده بود و
برادرم دستاش از گردنش آویزون بود و خواهرم چهارتا پا
داشت،معلمم (خانم روحانی)نقاشی رو برد دفترو بعد هم به من
گفت باید فردا با پدر و مادرم به مدرسه بیام.
پدرم با دیدن نقاشی تعجب کرد و مادرم نگران شد و روز بعد به
مدرسه نرفتم،اما با مادرم رفتیم پیش آقای دکترودیدم که نقاشی
من روی میزش هست.
دکتر مدام سوالهایی میکرد که من اصلن منظورش رو نمی فهمیدم
،بعد از مادرم پرسید:کسی تو خانواده جدیدن فوت کرده،نوزادی 
به دنیا آمده،منزلتون رو عوض کردید ،اتفاق مهمی افتاده؟
پاسخ همه ی پرسش های دکتر، که مادر نگرانم را نگران تر می کرد
،همه با نه به پایان رسید و هنگام خداحافظی دکتر به مادرم گفت که: 
دختر شما دچار افسردگی شدید شده و از یک غم پنهان رنج میبره و باید
تحت مداوا قرار بگیره و نسخه ای داد به دست مادر!.

هر شب قبل از خواب باید قرص می خوردم و بعد از اون روز، نقاشی های 
من اول می رفت دفتر و بعد هم باید به پدر و مادرم نشون می دادم.
من نفهمیدم چرا ،اما می دونم که من اون نقاشی رو شب قبل خواب دیده 
بودم،فقط همین...!!